حال دلت که خوب باشد؛
هوا آنقدرا هم آلوده نیست؛
از پس اجاره خانه هم می‌شود برآمد؛
و بیماری عزیزت کمتر آزارت می‌دهد و با یک دعا، ته دلت قرص می‌شود.
حال دلت که خوب باشد، فکر پریشانی طوفان دیشب آزارت نمی‌دهد و به بارش دل انگیز بعد از آن فکر می‌کنی،
حال دلت که خوب باشد همه ی آدم ها دوست داشتنی می شوند و بدون منت می‌توانی ببخشی،
کاش همیشه آدم حال دلش خوب باشد..
+
و من می‌‌ توانم
یک صبحِ زیبا
پنجره را به سبز سبزِ دنیا باز کنم
و بی‌ هیچ هراسی از زخم‌ های درونم
به همسایه بگویم:
سلام…
سلام!