http://static.cloob.com//public/user_data/gen_thumb/n-13-12-12/16/487985c050045dc3a3918e8710be2aca-425


یلدا نام فرشته ای است بالا بلند، با تن پوشی از شب و ستاره



یلدا نرم نرمک با مهر آمده بود ...



با اولین شب پاییز آمده بود



و هر شب ردای سیاهش را قدری بیشتر بر آسمان می کشید



تا آدمها زیر گنبد کبود آرامتر بخوابند .



یلدا هر شب بر بام آسمان و در حیاط خلوت خدا راه می رفت



و لابه لای خوابهای زمین لالایی اش را زمزمه می کرد



گیسوانش در باد می وزید و شب به بوی او آغشته می شد !



یلدا شبی از خدا پاره ای آتش قرض گرفت



آتش که می دانی همان عشق است ؛



یلدا آتش را در دلش پنهان کرد تا شیطان آن را ندزدد.



آتش در وجود یلدا بارور شد



فرشته ها به هم گفتند:



یلدا آبستن است، آبستن خورشید



و هر شب قطره ای از خونش را به خورشید می بخشد



و شبی که آخرین قطره را ببخشد، دیگر زنده نخواهد بود ...



فرشته ها گفتند:



فردا که خورشید به دنیا بیاید یلدا خواهد مرد



یلدا آفرینش را تکرار می کند.



راستی فردا که خورشید را دیدی به یاد بیاور که او دختر یلداست



و یلدا نام همان فرشته ای است که روزی از خدا پاره ای آتش قرض گرفت