هر دانه اشک


عصیان یک لحظۀ شکسته است


که با لحن اندوه عشق


در آغوش تنهائی ام می چکد


تا تو را به یاد آورده باشم !

هر دانه اشک


عصیان یک لحظۀ شکسته است


که با لحن اندوه عشق


در آغوش تنهائی ام می چکد


تا تو را به یاد آورده باشم !

هميشه اشك ها زيباتر از لبخند ها هستند
زيرا هميشه اشك از روي شوق و علاقه مي چكد

هميشه اشك ها زيباتر از لبخند ها هستند
زيرا هميشه اشك از روي شوق و علاقه مي چكد



چه کسی حرف مرا می فهمد؟ چه کسی درد مرا می داند؟ در پس پرده ی اشک چشمم چه کسی راز مرا می خواند؟ چه کسی واژه ی تنهایی را در دل غم زده ام می بیند؟ با سر انگشت محبت چه کسی
قطره ی اشک مرا می چیند سال ها غیر خداوند بزرگ هیچ کس از غمم آگاه نبود توشه ی زندگیم در همه عمر جز غم و غصه ی جان کاه نبود مرگ یک روز و یا یک شب سرد چشم غمگین مرا می بندد شاید آنجا پس از این رنج و عذاب سردی گور به رویم خندد