http://www.beytoote.com/images/stories/psychology/ra4-1114.jpg (http://xn--mgbtbck3hcth97g.com/%D9%85%D8%B1%DA%A9%D8%B2-%D9%85%D8%B4%D8%A7%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%B7%D9%84%D8%A7%D9%82)


خشونت كودك بستگی به عوامل زیادی دارد و صرفا نمی‌توان تقصیر اصلی این مشكل را متوجه یك عامل كرد. عوامل ارثی، محیطی و زیست شناختی و نیز عوامل هورمونی تاثیرات پیچیده‌ای دارند كه هر كدام می‌توانند منجر به بروز رفتارهای پرخاشگرانه شوند. اما در این میان خانواده می‌تواند با نقش موثر خود، موجبات آرامش و كنترل خشم و یا تشدید خشونت كودك شود.
یكی از عوامل مهم بروز خشونت در كودكان الگو سازی است. كودكان تمایل دارند از افرادی كه دوستشان دارند الگوبرداری رفتاری كنند. به همین علت در سنین خردسالی از پدر یا مادر و در سنین بالاتر از هنرپیشه‌های تلویزیون و یا امثال آنها الگو می‌گیرند و طبیعی است كه الگوهای خشن، كودك را به تقلید خشونت دعوت می‌كند.
فراموش نكنید نحوه صحبت و رفتار والدین با یكدیگر آیینه تمام نمای رفتارهای كودك شماست.
استفاده نابجا و نامناسب از تشویق و تنبیه نیز از عواملی است كه موجب تقویت خشم و پرخاشگری كودك می‌شود. در این میان خوشحالی و خندیدن والدین پس از مشاهده كوچك‌ترین جرقه‌های خشونت در كودك پاداشی برای ادامه و تقویت آن محسوب می‌شود.
هیچ‌گاه در اتاق كودك تلویزیون نگذارید و زمان تماشای برنامه‌های تلویزیون را كاهش دهید، زیرا تلویزیون جدای از اثرات ذهنی كه بر كودك دارد او را از برنامه‌هایی مانند ورزش، كتاب خواندن و... باز می‌دارد و تفكر خلاق را محدود می‌كند.

تصور و دریافت من از شرایط فعلی اجتماع حاکی از این است که خشم و عصبانیت و عوارض ناشی از ان سیر صعودی داشته گرچه هم اکنون اماری ارائه نمی کنم ولی با کمی تامل در می یابیم در رفتار های روزمره خودمان
جایگاه خشم و پرخاشگری چقدر و چگونه است . و حتی در جرم شناسی نیز این رشته سر دراز دارد
بهترین راه کار برای پرهیز از خشم و عوازض ان به نظر تحکیم بنیاد خانواده است که نقطه شروع تعارض ها و شکل گیری شخصیت خواهد بود و اموزش های رفتاری، و حتی کارگاه های تبادل نظر و مشاوره در این زمینه بسیار کار امد خواهد بود