خداوندا
با تو حرف زدن چه آرامشی به من می دهد! ...
و چقدر من خوشبختم که تو را دارم ...
خدایا!
می‌دانم که خوب میدانی ژرفای نیازم را
وعمق انتظارم را ...
مهربان من ! که همیشه تنها تو ر اصدا زده ام و تنها همه چیز را ازتو
خواستم ...

تورابه خداییت قسم اجابتمان کن...

خدایا!
میدانم حرف های مادرم را هیچگاه زمین نمی گذاری
و دعاهایش را مستجاب می کنی!
امّـا
تو نشنیده بگیر آنگاه که در خلوت خویش
درد و غم های زندگی ام را برای خود طلب می کند
تو نشنیده بگیر …

چشم که می گشایی، به تو لبخند می زند زندگی.
طلوعی دوباره است؛
فرصتی دوباره برای شکفتن
بر تاقچه های روشن صبح;
سلام سلام ای خداوند!
سلام ای هوای روان بر دریچه های بی هنگام!
سلام ای عطر بی مرز;
آسمان آبی آبیست، مگر شک داری ؟
زندگی سهم کمی نیست، مگر شک داری؟
در رگ زنده ی این هستی خواب آلوده
باور معجزه جاریست ، مگر شک داری؟