زندگی مسئولیت دارد!

[SIZE=4]علل تاخیر و یا گریز جوانان به خصوص دختران جوان از ازدواج را مى توان دلایل عدیده ای دانست، اما در این دو مقاله قصد داریم به 4 مورد شایع آن بپرداریم . درمقاله ی قبل دو علت گریزدختران جوان از ازدواج ( ادامه تحصیل و خواستگار مورد علاقه ) را مورد بررسی قرار دادیم .در این مقاله ، به دو علت دیگر می پردازیم :

ezdevaj

علل تاخیر و یا گریز جوانان به خصوص دختران جوان از ازدواج را مى توان دلایل عدیده ای دانست، اما در این دو مقاله قصد داریم به 4 مورد شایع آن بپرداریم . درمقاله ی قبل دو علت گریزدختران جوان از ازدواج ( ادامه تحصیل و خواستگار مورد علاقه ) را مورد بررسی قرار دادیم .در این مقاله ، به دو علت دیگر می پردازیم :


[B]1ـ گریز از مسئولیت پذیرى[/B]

خانواده ، بهترین میدان عمل و رو به رویى با دشواری ها و مسایل جدى حیات است .

بسیارى از اینکه پذیرش ازدواج و اقدام به تشکیل خانواده، همراه با قبول مسوولیتى بزرگ، در اداره ی زندگى، رفت و آمدها، ارتباطات جدید ، خواسته هاى همسر و احیانا برخى نزدیکان او و در نهایت بچه دارى و تربیت فرزند است در هراسند و این قضیه گاهى آن چنان در دیدگاه شان دشوار و سنگین جلوه مى کند که برخى اساسا از آن منصرف شده و یا با نگرانى و اضطراب به سوى آن قدم مى گذارند.



ولى باید توجه داشت که تا انسان مستقیما وارد عرصه زندگى نشود و با مشکلات آن درگیر نشود ، نمی تواند از خامى به در آید و به موجودى مفید تبدیل شود . خانواده ، بهترین میدان عمل و روبه رویى با دشواری ها و مسایل جدى حیات است .

به گفته یکى از نویسندگان بزرگ عرب: ((گاهى نبرد از ضروریات زندگى به شمار مى رود، زیرا اگر نبرد به طور مطلق در زندگى وجود نداشته باشد ، روح آدمى سست و بى حال مى گردد همان طور که جسمش در صورت کناره گیرى از حرکات سنگین رفته رفته کم طاقت و بى مایه مى شود.))(1)



همان نویسنده مى گوید: ((خانواده تنها نیاز روانى براى زن و مرد نیست بلکه براى آن که کودکان نیز بر پایه محکمى تربیت شوند کمال ضرورت را دارد. جوان نورسیده ایامى را با غرور و راحت طلبى مى گذراند و گمان مى کند که علاقه اى به تولید نسل ندارد. گاهى این گمان با مرفه بودن وضع اقتصادیش نیز تقویت مى یابد ولى زمانى نمى گذرد که یک شکاف وسیع در وجود خود و در زندگیش مى بیند. شکافى که جز با گریه و شیون کودک نمى توان آن را با چیز دیگرى پر کرد. در اینجا از گذشته پشیمان شده و بسى تاسف مى خورد ، که چرا عمر کوتاه خود را با تولید نسل جبران نکرد و فرزندى نیاورد تا وجود او را در طى قرنها امتداد دهد. ممکن است فرض کنیم که مرد براى خود اندیشه یا کارى بتراشد که با سرگرم شدن به آن، از این نداى باطنى منصرف گردد ، ولى زن چه؟ آیا مى تواند بدون کودک زندگى سعادتمند و خوشى داشته باشد؟

کودک در واقع جزیى از وجود زن است و از عصاره ی جانش یعنى از خون و سپس از شیر که آن هم از خون اوست، تغذیه مى کند. همچنین کودک جزیى از سازمان روانى وى مى باشد ، به طورى که اگر فرزند نیاورد پیش خود احساس مى کند که ناقص است.))(2)


[B]2ـ مسایل معیشتى[/B]

برخى از بانوان بر این باورند که همسر آینده ی آنان باید از هم اکنون، آنچه لازمه ی یک زندگى کامل و پیشرفته است را دارا باشد، شغل مناسب، درآمد خوب، مسکن شخصى، اتومبیل و امثال آن.

البته داشتن امکانات زندگى، خود یک امتیاز و نقطه ی مثبت است ولى آیا مى توان آن را تا حدى که تصمیم به اصل ازدواج را خدشه دار کند ، مهم به حساب آورد؟ توجه زیاد به مادیات ، ازدواج را مشکل می کند.

قرآن کریم پس از دستور به ازدواج مى فرماید:

((ان ی***وا فقرا یغنهم الله من فضله ...));
اگر آنان ـ که باید ازدواج کنند ـ تنگ دست باشند ،خداوند از فضل خود آنان را بى نیاز خواهد ساخت.(3)

بسیارى از خانواده ها در آغاز زندگى، از امکانات کافى برخوردار نبودند ولى پس از مدتى به وضعیت معیشتى خوب و مطلوبى رسیده اند. همچنان که عکس آن نیز بسیار است. چه بسا خانواده هاى برخوردارى که در اثر یک حادثه از همه چیز ساقط شدند و حتى به کمک و مساعدت دیگران نیازمند گردیدند.

بنابراین نه دارندگان، تامینى براى تداوم این وضع دارند و نه دست تقدیر مهر ندارى را براى همیشه بر جبین ناداران نقش زده است.

اسحاق بن عمار مى گوید: ((به امام صادق علیه السلام عرض کردم: حدیثى را مردم نقل مى کنند آیا درست است یا نه؟ که مردى به حضور پیامبر گرامى شرف یاب شد و از نیازمندى خود به آن حضرت شکایت کرد. رسول خدا(ص) او را به ازدواج فرمان داد. بار دیگر آمد همان دستور را شنید و تا سه بار این قضیه تکرار شد. امام صادق(ع) فرمودند: این گزارش درستى است. سپس فرمود: روزى با زنان و عیال است.))(4)

روایات دیگرى نیز به همین مضمون از اهل بیت عصمت علیهم السلام رسیده است.(5)

البته مقصود از این سخنان این نیست که تنها ازدواج براى بهبود وضعیت معیشت کافى است و هر کس بدین کار اقدام کند به ضرورت، وضع معاشش رو به بهبود مى گذارد ، بلکه مقصود این است که در زنجیره ی علل و اسباب روزى، این موضوع جایگاه مهمى را به خود اختصاص داده است.



پی نوشت‏ها:

1ـ محمد قطب, انسان بین مادیگرى و اسلام, ترجمه: سیدخلیل خلیلیان, انتشارات اسلامى, تهران, ص252.

2ـ همان, ص251.

3ـ سوره نور, آیه 32.

4ـ وسائل الشیعه, ج14, ابواب مقدمات نکاح, باب 11, ح4, ص24.

5ـ همان, باب 10, 11.



منبع : پیام زن
[/SIZE]