شهوتی که می تواند روزه را تباه کند شهوتی که می تواند روزه را تباه کند
شهوتى که همه مردم در همه اعصار مبتلا به آن هستند، عبارت است از شهوت شکم از خوردن و آشامیدن، و شهوت جنسى که اگر مدتى از این سه چیز پرهیز کنند، و این ورزش را تمرین نمایند، به تدریج نیروى خویشتندارى از گناهان در آنان قوت مىگیرد
روزهداری در ماه رمضان همچون سایر عبادات و احکام الهی دارای شرایط زمانی و آداب خاصی است و ادای آن بر هر فرد مکلف [غیر مریض و مسافر] واجب است. از جمله این آداب میتوان به دعا و اذکار وارده در خصوص سحرها و وقت افطار[۱] افطار دادن به فرد روزه دار[۲] و… اشاره نمود.
در خصوص علت امر به روزه در این ماه از امام رضا علیه السلام سوال شد ایشان فرمودند: «برای آن است که انسانها درد گرسنگی و تشنگی را درک کنند. زیرا زمانی که گرسنگی و تشنگی به فردی میرسد فرد خاشع ذلیل بیچاره و موجودی عارف و صابر میشود».[۳]
نکته قابل تعمق در این میان آن است که شرط حضور در مهمانى این ماه، فقط تحمّل گرسنگى نیست؛ روایت فوق در کنار روایات دیگری [۴]که بر روزهداربودن گوش چشم مو پوست و غیر آن تاکید شده است بیانگر آن است که فرد باید تمام اعضاء و جوارح خویش را نیز از ارتکاب به گناه باز دارد. و به همین دلیل است که روزه را عامل مۆثرى براى پرورش روح تقوا و پرهیزگارى در تمام زمینهها و همه ابعاد زندگی بشر دانسته[۵] و گفتهاند: روزه مردمان عادّى، همان خوددارى از نان و آب و همسر است، امّا در روزه خواص علاوه بر اجتناب از مفطرات، اجتناب از گناهان نیز لازم است، و روزه خاصّالخاص علاوه بر اجتناب از مفطرات و پرهیز از گناهان، خالى بودن دل از غیر خداست. روزه، انسان را شبیه فرشتگان مىکند، فرشتگانى که از خوردن و آشامیدن و شهوت دورند. [۶]
شهوتى که همه مردم در همه اعصار مبتلا به آن هستند، عبارت است از شهوت شکم از خوردن و آشامیدن، و شهوت جنسى که اگر مدتى از این سه چیز پرهیز کنند، و این ورزش را تمرین نمایند، به تدریج نیروى خویشتندارى از گناهان در آنان قوت مىگیرد و نیز به تدریج بر اراده خود مسلط مىشوند، آن وقت در برابر هر گناهى عنان اختیار از کف نمىدهند، و نیز در تقرب به خداى سبحان دچار سستى نمىگردند، چون پر واضح است کسى که خدا را در دعوتش به اجتناب از خوردن و نوشیدن و عمل جنسى که امرى مباح است اجابت مىکند، قهرا در اجابت دعوت به اجتناب از گناهان و نافرمانىها شنواتر، و مطیعتر خواهد بود. [۷]
کسی که در ماه مبارک رمضان در صدد تحصیل آثار و برکات این عمل است باید در تنظیم غذای خویش دقت لازم را داشته باشد؛ زیرا فردی که به دلیل تحمل چندین ساعت گرسنگی نتواند در وقت افطار خود را کنترل نماید و دچار پرخوری گردد؛ نمیتواند اعمال شبهای نورانی و سراسر خیر و برکت آن را به درستی انجام دهد
از نظر علم پزشکی این اصل که عامل بسیارى از بیماریها زیاده روى در خوردن غذاهاى مختلف میباشد اثبات شده است و از طرفی در روایات و متون روایی نیز به کرات از پرخوری به عنوان یکی از رذایل اخلاقی نام برده شده است. این صفت در هر صورتی در زمره رذایل اخلاقی است و آثار مخرب جسمی و روحی آن متوجه خود فرد میباشد؛ زیرا از یک سو مواد اضافى، جذب نشده به صورت چربی هاى مضر در نقاط مختلف بدن و یا به صورت چربى و قند اضافى در خون باقى بمانند و فرد را به امراض مختلف مبتلا میسازد و از سوی دیگر پرخوری موجب میشود که فرد در انجام تکالیف دینی خویش نیز دچار کاهلی و سستی شود.
و شاید فلسفه اینکه در روایات بر خواندن نماز قبل از تناول افطار تأکید شده است نیز همین مسأله باشد زیرا خوردن افطار بلافاصله پس از اذان موجب میشود تا علاوه بر آنکه ادای نماز در اول وقت خود از دست میرود؛ سنگینی ناشی از این تناول نیز تا ساعاتی در انسان وجود داشته باشد.
روزه مردمان عادّى، همان خوددارى از نان و آب و همسر است، امّا در روزه خواص علاوه بر اجتناب از مفطرات، اجتناب از گناهان نیز لازم است، و روزه خاصّالخاص علاوه بر اجتناب از مفطرات و پرهیز از گناهان، خالى بودن دل از غیر خداست. روزه، انسان را شبیه فرشتگان مىکند، فرشتگانى که از خوردن و آشامیدن و شهوت دورند
از جمله اعمالی که در ماه مبارک رمضان مورد تاکید قرار گرفته است؛ تهجد و شب زنده داری میباشد. دعا و مناجات در شب در شمار اعمالی است که انبیاء و اولیای الهی بدان توجه خاص داشته و مقربان درگاه الهی نیز هرچه دارند از این عمل است. پیامبر اکرم صلی الله علیه و آ در طول سال [ قبل و بعد از بعثت] شبزندهداری و نماز شب داشت ولی این امر در دو ماه شعبان و رمضان به اوج خود میرسید و در ماه رمضان مخصوصا در شبهای قدر و دهه سوم ماه کاملاً بستر را جمع میکرد و به عبادت میپرداخت. ابن کثیر میگوید:«شب جنگ بدر شب جمعه و شب هفدهم ماه مبارک رمضان سال دوم هجرت بود و رسول خداصلی الله علیه و آله آن شب را در کنار درختی نماز میگزارد و در سجده ذکر«یا حَیُّ یا قَیُّومُ» را میگفت و تکرار میکرد».[۸]
این عمل عبادی تنها در سایه داشتن جسمی سالم و سبک میسر است. کسی که در ماه مبارک رمضان در صدد تحصیل آثار و برکات این عمل است باید در تنظیم غذای خویش دقت لازم را داشته باشد؛ زیرا فردی که به دلیل تحمل چندین ساعت گرسنگی نتواند در وقت افطار خود را کنترل نماید و دچار پرخوری گردد؛ نمیتواند اعمال شبهای نورانی و سراسر خیر و برکت آن را به درستی انجام دهد.
که در این خصوص حکیمان گفتهاند:
روح از پُر خوردن جسم میشود و جسم از کم خوردن روح میگردد.
پی نوشت ها :
[۱] . ر.ک: الکلینى، محمد بن یعقوب بن اسحاق الکافی تصحیح: على اکبر غفارى و محمد آخوندى چاپ چهارم تهران دار الکتب الإسلامیة ۱۴۰۷ه ج۴ ص۹۵ ح۱و۲
[۲] . ر.ک: همان ج۴ ص۶۸ ح۱و۲
[۳] . ر.ک: قمى مشهدى محمد بن محمدرضا تفسیر کنز الدقائق و بحر الغرائب تحقیق: حسین درگاهى چاپ اول تهران سازمان چاپ و انتشارات وزارت ارشاد اسلامى ۱۳۶۸ش ج۲، ص۲۳۹
[۴] . ر.ک: الکلینى، پیشین ج۴ ص۸۷ ح۱ و ۲
[۵] . ر.ک: مکارم شیرازى، ناصر، تفسیر نمونه، چاپ اول، تهران دار الکتب الإسلامیة، ۱۳۷۴شج۱، ص۶۲۴
[۶] . قرائتى محسن تفسیرنور تهران مرکز فرهنگى درسهایى از قرآن ۱۳۸۳ ش، ج۱، ص۲۸۳
[۷] . موسوى همدانى سید محمد باقر ترجمه تفسیر المیزان قم دفتر انتشارات اسلامى جامعهى مدرسین حوزه علمیه قم چاپ پنجم ۱۳۷۴ ش ج۲، ص۹
[۸] . البدایة و النهایة ابن کثیر بیروت داراحیاء التراث العربی ج۳ ص۳۲۶
[url]http://berooztarinha.com[/url]
