فرازی از وصیت نامه شهید سید مرتضی بنی هاشم
شهيد سيدمرتضي بنيهاشم ـ كاشان
خدايا! اي الله و معبود من، بنده روسياهت پس از عمري گناه و معصيت، اينك باز آمده است. خدايا! من نميدانم با كدام زبان با تو راز بگويم و با كدام بيان از تو پوزش بخواهم. خدايا! چگونه شرمساري خود را به عرض برسانم. الها! بهتر آن ميبينم كه به فرمان حضرت امام سجاد(ع) متوسل شوم كه فرمودند: «پروردگارا اگر توبه از گناه است، خدايا به عزت و جلالت من از پشيمانانم.» معبودا! كمرم از گناه خميده و دستانم تهي از اعمال صالح. خدايا! اگر نبود عطوفت و مهرباني تو، جرأت اينكه با تو به راز بنشينم را نداشتم. الها! خجلم از اينكه بگويم به جاي بندگي تو اطاعت شيطان كردم. پروردگارا! فضل تو بيش از آن است كه اميد ما را به خودت به يأس مبدل فرمايي و هنوز از فضل تو چنين خبري به ما ندادهاند. معبودا! به لقائت مشتاقم، ولي با اين روسياهي چه كار كنم؟ خدايا! به جوارت عاشقم، ولي با اين دست تهي چه كنم؟
وصیت نامه شهدا ( بیسیم چی)
