تلفن همراه و کودکان

تلفن همراه تبدیل به اسباب بازی جدید کودکان و نوجوانان شده است؛ اسباب بازی جدیدی که بحق به عنوان اسباب بازی خطرناک از سوی کارشناسان لقب گرفته است. شاید بسیاری از والدین نظارت بر استفاده از رایانه و بازی های رایانه ای از سوی فرزند خود داشته باشند، اما اغلب در مورد تلفن همراه بی تفاوت هستند، غافل از این که این وسیله نه تنها خطر امواج خود روی سلامت کودک را دارد بلکه دیگر تنها وسیله ای برای تماس با دیگران نیست بلکه ابزاری فراتر از یک رایانه است.

در حال حاضر، کودکان زیادی تلفن همراه شخصی در اختیار دارند که درست مثل داشتن یک رایانه است و نیازمند کنترل از سوی والدین است.

بازی های رایانه ای موجود روی موبایل های امروزی چیزی از بازی های موجود روی رایانه های شخصی کم ندارد. این بازی ها به همان میزان که محبوب ترین بازی کودکان در این دوره لقب گرفته اند، می توانند به عنوان یک تهدیدکننده جدی برای سلامت روح و روان و جسم آنان نیز به شمار روند. روان شناسان همواره در بحث شکل گیری شخصیت رفتاری و گفتاری افراد به نقش ابزارهایی چون تلویزیون، کتاب و مطبوعات تاکید می کنند. اکنون با شکل گیری دنیای پیچیده بازی های رایانه ای هشدارها درباره آسیب پذیری شخصیت بچه ها و تأثیرگذاری آن بر جامعه شدت یافته است.

به عقیده روان شناسان آن گونه که نسبت به نقش این بازی ها در پرورش خلاقیت و شکوفایی ذهن و اندیشه کودکان و نوجوانان تأکید می شود، باید از عواقب ناشی از افراط در انجام بازی ها و نامناسب بودن بازی ها با سن آنها نیز هشدارداد.

این بازی ها همچون بسیاری از مصادیق فناوری باید در مسیر صحیح و جایگاه واقعی خود قرار گیرند تا بتوانند سودمند واقع شوند در غیر این صورت می توانند ضررهای بسیاری را در بر داشته باشند.

بحث اشعه های مضر تلفن همراه موضوع مهم دیگری است که باید مورد توجه قرار گیرد. کارشناسان سلامت هشدار داده اند کودکانی که در معرض امواج تلفن همراه قرار دارند چه در دوران جنینی و در رحم مادر و چه پس از تولد تا رسیدن به ۷ سالگی بیشتر با خطر بروز مشکلات رفتاری مواجه هستند. باید توجه داشت عمق نفوذ تشعشع الکترومغناطیسی ناشی از گوشی تلفن همراه در کودکان کمتر از۱۰ سال بیش از ۲ برابر بزرگسالان است. این میزان نفوذ برای کودکان کمتر از ۵ سال نیز به بیش از ۳ برابر می رسد. این در حالی است که کودکان به دلیل سیستم عصبی در حال رشد خود و جذب انرژی بیشتر نباید زیاد از تلفن همراه استفاده کنند. استفاده از سرویس پیام کوتاه یا «هندزفری» برای کودکان در این موارد توصیه می شود.

در کنار این مسائل نباید مشکلات فرهنگی استفاده از تلفن همراه را از یاد برد. در گذشته اگر پدر و مادری از دوستان فرزندشان خوششان نمی آمد، رفت و آمدهایش را کنترل می کردند یا نهایتا اجازه بیرون رفتن از خانه را به او نمی دادند و تلفن ها را خود پاسخ می دادند، اما با وجود تلفن همراه امروز امکان کنترل برای خانواده ها بسیار کم و دشوار شده، یک کودک می تواند به صورت پنهانی پیامک بفرستد یا ام ام اس دریافت کند بی آن که خانواده اش از این موضوع باخبر شوند.

دانش ضعیف اغلب والدین نسبت به ظرفیت های فنی گوشی، قیمت ناچیز سیمکارت های تلفن همراه، عدم ثبت هویت مالک نسبت به سیمکارت های اعتباری و... همه نکاتی است که می تواند کودکان را به قربانیان تلفن همراه تبدیل کند.