طلاق و برخورد صحیح با بچه ها

در زندگی گاه شرایطی به وجود می آید که تصمیم گیری والدین با خواسته های فرزندانشان همخوانی ندارد. طلاق یکی از مهم ترین مواردی است که موقعیت فرزندان را در خانواده به شدت تحت تأثیر خود قرار می دهد. به طوری که گستره طلاق تا سال ها بر روی فرزندان باقی می ماند. جدایی برای والدین می تواند پایانی برای درگیری ها و اختلافات به وجود آمده باشد اما سرآغاز مشکلات فرزندان برای سازگاری با موقعیت جدید است و کودکان طلاق گرفتار ناهنجاری های عاطفی بیشتری می شوند.

گاه دیده می شود که والدین هنگام بروز اختلاف آن چنان با یکدیگر درگیر می شوند که وظایف خود را در حمایت و نگهداری از کودکان فراموش می کنند. تا آنجا که کودکان فکر می کنند پدرومادر متعلق به آنها نیستند و آنان را دوست ندارند و این کمبود و محرومیت را همیشه در خود احساس می کنند.

در این شرایط باید به فرزندان اطمینان داده شود گرچه پدر ومادر از هم جدا شده اند اما عاشق فرزندان خود هستند و پذیرش آنها از جانب یکی از والدین به معنای طردشدن از دیگری نخواهد بود. وسعت حمایت های خانوادگی نیز ارزشمند است.

رفتار صحیح با فرزندان طلاق در دوره سنی ۶ تا ۱۳ سالگی
• کاری نکنید که فرزند خود را بر سر یک دوراهی انتخاب قرار بدهید. او به هر دوی شما نیاز دارد.
• به ترسها، خشم ها ، نگرانی های فرزندان خود گوش بدهید و با آرامی آنها را اطمینان بدهید که امنیت و آینده آنها در خطر نیست.
•طوری با جدائی و طلاق بر خورد کنید که بچه ها به جای احساس خانمان بر باد رفتگی، مفهوم « دو خانگی» و مادر و پدر مهربان که زیر دو سقف جداگانه از آنها مراقبت می کنند، درونی کرده و احساس امنیت کنند.
• در مورد تحصیل و جلسات خانه و مدرسه، مادر و پدر هر دو فعال باشید و مشارکت کنید. حتی اگر قبلاً این مسئله بر عهده یکی از والدین بود.
• به فرزندان خود اطمینان بدهید عصبانیت و خشم شما از یکدیگر سبب نمی شود که در انظار عمومی با جنگ و بد دهانی او را خجالت زده خواهید کرد. در انظار عمومی محترمانه و آرام و متین با هم بر خورد کنید. فراموش نکنید در این گروه سنی( ۶ تا ۱۳ سالگی) تصویر اجتماعی یا حرمت اجتماعی عنصر بسیار بسیار مهمی است.
• دوستان نزدیک فرزند خود را به خانه( هر دو خانه) دعوت کنید و اگر از موضوع طلاق آگاه هستند و سؤالی دارند، بگذارید پاسخ آنها را فرزندتان بدهد. او پاسخی را که راحت است خواهد داد.
•با معلم ، مرّبی ورزش، مشاور مدرسه در تماس باشید تا از تغییرات روحی و تحصیلی و رفتاری فرزندتان با خبر باشید.
• در امور تحصیلی و جلسات خانه و مدرسه، مادر و پدر هر دو فعال باشید و مشارکت کنید. حتی اگر قبلاً این مسئله بر عهده یکی از والدین بود.
•تا حد مقدور تغییر دگرگونی در جنبه های مختلف زندگی را برای فرزندتان محدود کنید، مدرسه او را تغییر ندهید، محله و همسایگی را ثابت نگهدارید، رابطه با خانواده و فامیل همسر را کماکان حفظ کنید.
•اگر چه مفید است که فرزندتان در مورد روز  ها و یا ساعات بودن با همسر شما ، برنامه منظمی داشته باشد ولی انعطاف پذیر ی شما به خصوص وقتی که به نفع فرزند شماست ، حتماً از یاد نبرید، بسیار مؤثر است.
• اگر هنوز آنقدر عصبانی هستید که نمی خواهید با همسرتان گفتگو و تماس مستقیم داشته باشید، یا دستور دادگاه چنین است، حتماً جعبه اطلاعاتی به نام همسرتان درست کنید که اطلاعات مربوط به فرزندتان را همراه او به همسرتان برسانید. اطلاعاتی مانند سلامتی و بهداشت و یا بیماری که فرزندتان دارد و دستورات پزشکی ، موفقیت تحصیلی یا اشکالات مربوط به مدرسه، وضعیت اخلاقی و ورزشی و یا حوادثی که بچه با شما در میان گذاشته است.
• اگر با زن و یا مرد دیگری ارتباطی جّدی دارید، به خصوص وقتی این رابطه ازحّد مشغولیات جنسی جلوتر رفته است و بخش بزرگتری از اوقات آزاد شما را پر می کند، با یک روانشناس مشورتی داشته باشید و برنامه ای محتاطانه ولی صادقانه بریزید که آن فرد را به فرزند خود معرفی کنید.
•هرگز از فرزندتان به عنوان عامل خبر رسان و جاسوس استفاده نکنید تا بدانید که در زندگی عاطفی همسر سابق شما چه می گذرد. هر چه داوطلبانه گفت، بشنوید و در پایان بگوئید پدر یا مادر او با هر کسی هم که باشد هنوز «او» یعنی فرزند مهمترین انسان در زندگی پدر و مادر است و هیچ کس جای او را نخواهد گرفت.
• به همسر خود در حضور فرزندتان اهانت نکنید.
• اگر فرزند شما از لحظه ای خوش یا برنامه ای جذاب برای شما تعریف می کند، عصبانی نشوید و یا حرف او را قطع نکنید، زیرا او احساس گناه خواهد کرد، برای او خوشحال باشید.
• اخبار مربوط به زندگی فرزندتان را چه خوب و چه بد از همسر سابق خود پنهان نکنید، حتی اگر این خواسته فرزند تان باشد. بگذارید او بداند که در مورد مسائل او شما و همسرتان با هم همکاری و صداقت دارید.
گاه بچه ها از اختلاف و یارگیری والدین جُدا از هم سوء استفاده می کنند و در دراز مدت «مادری و پدری» برای هر دو همسر با شکست مواجه می شود.
در یک جمله باید به ذهن بسپاریم که ازدواج با طلاق تمام می شود ولی مادری و پدری قراردادی است که از لحظه تولد بچه ها تا پایان عمر مادر و پدر فقط بین آن زن و مردی که این فرزند را به دنیا آورده اند، ادامه دارد و لذا همکاری آنها ضروری و مفید است.