نکاتی در مورد نوشیدن آب از دیدگاه طب سنتی
بر اساس آموزههای طب سنتی ایران، بهتر است افراد در زمان تشنگی، کمی در خوردن آب صبر کنند و با اطمینان از حقیقی بودن تشنگی خود، آب بنوشند.
ویژگیهای آب مناسب برای نوشیدن:
آب خوب دارای مزهای شیرین و زلال است و به سرعت از معده عبور می کند، در گوارش بهتر غذا و بهبود وضعیت اشتها مؤثر بوده و پس از نوشیدن، موجب نفخ، سر و صدای شکم و احساس سنگینی در فرد نمی شود.
بهترین آب برای افراد تندرست دارای مزاج معتدل، آب سرد با حجم متوسط است.
آب سرد شده:
هر چند آب سردشده توسط یخ، لطیف و دلچسب است اما بهتر است برای داشتن آب سرد، به جای استفاده از تکههای یخ در آب، ظرف محتوی آب را خنک کنیم چرا که خوردن آب سردشده با یخ، باعث تحریک نزله و سرفه میشود و برای اعصاب و احشای داخلی زیانآور است.
آب نیمگرم :
آب نیمگرم برای سینه و معده ضعیف مناسب است.
آب گرم:
خواه با دمای آفتاب گرم شده باشد و خواه با آتش، موجب گوارش بد و فساد در هضم غذا میشود مگر آنکه برای درمان از سوی پزشک تجویز شده باشد.
آموزههایی موهوم و نامستدل در مقابل آموزههای طب سنتی ایران قرار دارد که توصیه میکند همه افراد روزانه مقدار زیادی آب بنوشند، بر خلاف این توصیه که نه تنها در ایران بلکه در خیلی از کشورهای جهان شایع شده است، آموزههای پزشکی پارسی به بیشتر افراد به جز آنان که مزاج یا معدههای گرم و خشک دارند، تو صیه میکند بر تشنگی صبر کنند تا هنگامی که مطمئن شوند تشنگیشان راستین است و سپس آب بنوشند.
نوشیدن آب، بیش از نیاز طبیعی و واقعی بدن، عوارض زیاد و آزاردهندهای همچون ضعف و سستی اعصاب، معده و کبد، بدرنگی پوست رخ و بدن، کاهش حافظه و کندذهنی، آبریزشهای مرضی و نزلهها، ورم دستها و پاها و زیر چشمها و گاهی مشکلات کبدی پیچیده را به همراه میآورد.
بهترین ظرف برای آب نوشیدن، لیوان یا پیاله شیشهای، چینی یا سفالی صاف، پاکیزه و سپیدرنگ است که سر آن گشاد و ته آن تنگ باشد تا حجم آن زیاد به نظر برسد ولی آب کمی در آن بگنجد.
آب باید پس از پایین رفتن غذا از دهانه معده، نوشیده شود. نوشیدن آب پیش از نزول غذا، با اطفا نمودن حرارت معده موجب اختلالات گوارشی میشود و نشانه نزول غذا هم احساس سبکی بالای شکم حدود یک ساعت پس از خوردن غذا است.
آب را باید دستکم در سه نفس نوشید و میان جرعهها نفس کشید و نوشیدن آب، دستکم از یک ساعت پیش تا یک ساعت پس از غذا و همچنین در بین غذا، بهویژه در افراد با مزاج سرد، زیانآور است.
همچنین بخشی از تشنگیهای زیاد و مکرر، مربوط به بیماری یا حالتی غیرطبیعی میشود، برخی تشنگیها به خاطر وجود خلط شور، بلغم لزج در معده یا خوردن غذایی با مزاج سرد است, همچون خوردن ماهی، کلهپاچه و... که چنین تشنگیهایی با نوشیدن آب، زیاد میشوند و راه رفع آنها، آشامیدن کمی آب گرم با چیزهای گرمی چون عسل یا زنجبیل پرورده است. ضمن آنکه لازم است از نوشیدن آب پس از میوههای تر چون سیب و هندوانه هم پرهیز شود.
مصرف آب در حالت ناشتا، موجب ضعف حرارت غریزی، دردهای مفصلی، مشکلات گوارشی و... می شود نوشیدن آب، بین خواب نیز موجب افزایش بیماریهای مغزی چون سستی اعصاب، رعشه، بیحسی اندامها و درد مفاصل میشود در حالی که این روشها از توصیههای به اشتباه رایج در جامعه هستند.
نقل ازایسنا
