دور اندیشی کودکی هفت ساله، در قله رفیع امامت

[SIZE=4][COLOR=#095CC0][FONT=arial]چه خوب بود اگر مردم زمانه ما نیز که افکار و سینه‌هایشان پر است از شک و شبهه برای برطرف کردن شک و تردید و یا شناخت اجمالی زعیم و ولی‌زمانه خود اندکی وقت صرف می‌کردند تا ولی زمان خود را در ایام غیبت بشناسند.[/FONT][/COLOR]
[COLOR=#000000][FONT=RNAFont][FONT=arial]
[/FONT][/FONT][/COLOR]
[/SIZE][COLOR=#000000][FONT=RNAFont][SIZE=4]
[FONT=arial]در داستان امامت حضرت جواد علیه السلام،‌ عجایبی شگفت انگیزی چشم‌ها را خیره و عقل‌ها را متحیر می‌سازد چرا که حضرت در سن طفولیت یعنی هفت سالگی به قله رفیع امامت ایستادند. نقل می‌کنند به جهت کمی سن آن حضرت برخی شیعیان که از قلب سلیم برخوردار نبودند، در امات حضرت شک و تردید داشتند؛ همان‌هایی که همیشه و در همه جای تاریخ ردپای آنان دیده می‌شود و در جامعه امروزی ما نیز شاید کم نباشند که در شناخت ولی و امام خود شک و تردید،‌سینه‌شان را پر نموده باشد.
[/FONT]
[FONT=arial]تا اینکه موسم حج فرا رسید و علما و بزرگان و اشراف شیعه رهسپار حج شدند و بعد از فراغت از آن، به محضر امام جواد علیه السلام در مدینه رسیدند. نقل می‌کنند به قدری معجزات، کرامات، کمالات و علم را در آن حضرت مشاهده کردند که جملگی اقرار بر امامت ایشان نمودند و رنگ شک و شبهه را از خاطر خود زدودند تا آنکه مرحوم کلینی و دیگران نقل می‌کنند در یک مجلس یا در چند روز متوالی سی هزار مساله از پیچیده‌ترین مسائل،‌ از آن معدن علوم و فضائل سوال کردند و همگی جواب وافی شنیدند.
[/FONT]
[FONT=arial]چه خوب بود اگر برخی از مردم زمانه ما نیز که افکار و سینه‌هایشان پر است از شک و شبهه حداقل برای برطرف کردن شک و تردید و یا شناخت حداقلی و اجمالی زعیم و ولی‌زمانه خود اندکی وقت صرف می‌کردند تا ولی زمان خود را در ایام غیبت بشناسند چرا که معصوم علیه السلام فرمود: «کل‌ِ یوم عاشورا و کل ارض کربلا» یعنی در هر زمانی کربلایی برپاست و همواره جبهه شیطانی با جبهه حق در ستیزند. خوب بنگرید و نیک تامل کنید.[/FONT]
[/SIZE][RIGHT][SIZE=4][FONT=arial][COLOR=#800080][B]
کیفیت آشنایی مامون با امام جواد علیه السلام برای ازدواج با ام فضل
[/B][/COLOR][/FONT][/SIZE][/RIGHT]
[SIZE=4][FONT=arial]گویند مامون برای آنکه خود را از طعنه و ملامت‌های مردم خراسان به جهت شهادت حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام آسوده و مبری سازد، به بغداد آمد و دستور داد تا جواد الائمه علیه السلام را نیز با اکرم و عزت تمام به بغداد دعوت کنند. پیش از آنکه مامون آن حضرت را ملاقات کند، روزی به قصد شکار بیرون رفت، در وسط راه به جمعی از کودکان رسید که با دیدن کوکبه مامون، همگی پراکنده شدند و گریختند مگر یک کودک حدود هفت ساله که با نهایت متانت و وقار در جای خود ایستاده، مامون به نزدیک آن کودک رفت و چون آثار جلالت و متانت را در او دید عنان اسب کشید، از او پرسید که: «ای کودک چرا مانند کودکان دیگر از سر راه دور نشدی»؟
[/FONT]
[FONT=arial]آن کودک جواب داد که «ای خلیفه! راه تنگ نبود که به تو گشاده گردانم و جرم خطایی نداشتم که از تو بگریزم و گمان ندارم که بی‌جُرم تو کسی را در معرض عقوبت درآوری». مامون که از سخنان کودک تعجبش زیاد شده بود و از مشاهده حسن وجمال و مهابت او دل از دست داده بود پرسید که ای پسر چه نام داری؟ آن پسر بچه گفت محمد نام دارم، گفت پسر کیستی؟ در جواب فرمود پسر علی بن موسی الرضا علیه السلام.
[/FONT]
[FONT=arial]مامون تا نسبت شریفش را شنید، منفعل شد و صلوات و رحمت بر آن حضرت فرستاد و تعجبش زائل شد و امام را اکرام کرد. در ادامه راهش نگاهش به جنبده‌ای افتاد، «بازی» از پی او فرستاد او را شکار کند. باز مدتی ناپیدا شد و چون از هوا بازگشت در منقار، ماهی کوچک نیمه جانی، داشت،‌ مامون از مشاهده ماهی در شگفت شد و ماهی را در کف خود گرفت، چون بازگشت به همان مکانی رسید که در هنگام رفتن کودکان پراکنده شدند و حضرت جواد الائمه علیه السلام را ملاقت کرده بود.
[/FONT]
[FONT=arial]باز دید که کودکان پراکنده شدند و حضرت از جای خود حرکت نفرمود. مامون گفت: ای محمد من چه در دست دارم؟ حضرت با الهام ملک علام فرمود که «حق تعالی دریایی چند خلق کرده است و به عللی ماهیان ریز برای آن، که در هنگام ابر ماهیان با آب بالا می‌روند و بازهای پادشاهان آن را شکار می‌کنند و پادشاهان آن را در کف می‌گیرند و سلاله نبوت را به آن امتحان می‌نمایند».
[/FONT]
[FONT=arial]مامون که از مشاهده این معجزه تعجبش از حد گذشته بود، گفت: حقا که تویی فرزند امام رضا علیه السلام و از فرزند آن بزرگوار این عجایب و اسرار بعید نیست. پس آن حضرت را بسیار اعزار و اکرام نمود و اراده کرد که ام الفضل دختر خود را به آن حضرت تزویج نماید.
[/FONT]
[FONT=arial]در آخر توصیه‌ای به همه آنهایی که به دنبال جلب محبت دیگران هستند. امام جواد علیه السلام سه خصلت بزرگ را جلب می‌کند؛ «ثلاثُ خصالِ تَجتَلِبُ بِهنَّ الحجَةَّ : اَلإنصافُ فی المعاشره و المواساهُ فی الشده و الا نطوعُ و الرجوع الی قلب سلیم. (کشف الغمه جلد 2 ص 349) انصاف در معاشرت با مردم، همدردی با مشکلات آنها، همراه و همدم شدن با دارنده قلب سلیم.

منبع: تسنیم[/FONT]
[/SIZE]
[/FONT][/COLOR]