نمایش نسخه قابل چاپ
[RIGHT][COLOR=#000000][FONT=tahoma]دیشب خدارو دیدم...
گوشه ای آرام میگریست...
من هم کنارش رفتم و گریستم...
هر دو یک درد داشتیم ...
" آدم ها...."
[CENTER][IMG]http://static.cloob.com//public/user_data/gen_thumb/n-14-03-3/15/9c77bbfdfeea83d41df77f829c6b6b54-425[/IMG]
[/CENTER]
[/FONT][/COLOR][/RIGHT]
این تشبیه زیبا نیست
جایگاه درک خداوندی و محبت و رافت انجاست که دل انجاست
خداوند لایزال وجود را در عدم افرید و هم او می تواند تمام وجود را بر ما ببخشد
ما کمی سکه وجودیمان تهی است
ان را دریابیم
اینجا تشبیهی وجود نداره قصد بیان کردن به زوال رفتن آدمهاست
ادم ها به زوال نمی روند بکله دوره ای از وجود اصلی خود دور میشوند
در اخرت قرار هست همه به سر منزل مقصود بر گردند
و این خود سر آغاز خلقتی دیگر است
قانون بقای ماده در مورد انسان همیشه صادق نیست
ادم ها به زوال نمی روند بکله دوره ای از وجود اصلی خود دور میشوند
در اخرت قرار هست همه به سر منزل مقصود بر گردند
و این خود سر آغاز خلقتی دیگر است
قانون بقای ماده در مورد انسان همیشه صادق نیست