دلخوری لاک پشت از خدا و پاسخ خدا به او!
[CENTER][COLOR=#1F1F1F][FONT=Tahoma][IMG]http://www.beytoote.com/images/stories/fun/fun1230.jpg[/IMG][/FONT][/COLOR][/CENTER][COLOR=#1F1F1F][FONT=Tahoma]
شتش سنگین بود و جادههای دنیا طولانی. میدانست که همیشه جز اندکی از بسیار را نخواهد رفت. سنگپشت، ناراضی و نگران بود. پرندهای درآسمان پر زد، سبک؛ و سنگپشت رو به خدا کرد و گفت: این عدل نیست، این عدل نیست. کاش پُشتم را این همه سنگین نمیکردی.
من هیچگاه نمیرسم. هیچگاه. و در لاک سنگی خود خزید، به نیت نا امیدی.[/FONT][/COLOR][COLOR=#1F1F1F][FONT=Tahoma]
خدا سنگپشت را از روی زمین بلند کرد. زمین را نشانش داد. کُرهای کوچک بود. و گفت: نگاه کن، ابتدا و انتها ندارد. هیچ کس نمیرسد. چون رسیدنی در کار نیست. فقط رفتن است.[/FONT][/COLOR][COLOR=#1F1F1F][FONT=Tahoma]
حتی اگر اندکی. و هر بار که میروی، رسیدهای. و باور کن آنچه بر دوش توست، تنها لاکی سنگی نیست، تو پارهای از هستی را بر دوش میکشی.
خدا سنگپشت را بر زمین گذاشت. دیگر نه بارش چندان سنگین بود و نه راهها چندان دور.
سنگپشت به راه افتاد و گفت: رفتن، حتی اگر اندکی...
[COLOR=#808080]منبع:seemorgh.com[/COLOR][/FONT][/COLOR]
