آدم های ساده را دوست دارم...
همان ها که بدی هیچ کس را باور ندارند...
همان ها که برای همه لبخند دارند...
همان ها که همیشه هستند ، برای همه هستند...
آدم های ساده را باید مثل یک تابلوی نقاشی ساعت ها تماشا کرد ؛
عمرشان کوتاه است...
بس که هر کسی از راه می رسد یا ازشان سوءاستفاده می کند ،
یا زمینشان می زند یا درس ساده نبودن بهشان می دهد...
آدم های ساده را دوست دارم . بوی ناب «آدم» می دهد
