صد شکر که از راه محرم آمد

[CENTER][FONT=tahoma][SIZE=4][FONT=arial]صد شکر که از راه محرم آمد

از هر سر کوچه نوحه و دم آمد

هر کس که رسیده زیر پرچم آمد

لاتی وسط دسته ی ماتم آمد.

[/FONT][/SIZE][/FONT][FONT=tahoma][SIZE=4][FONT=arial]ما باز سر کوچه علم آوردیم

ما پیش محبت تو کم آوردیم

[/FONT][/SIZE][/FONT][FONT=tahoma][SIZE=4][FONT=arial]یک جلوه ی نوکر تو حاتم ساز است

کوکِ دلِ ما؛ماهِ محرم ساز است…

احوالِ گدا به زیر پرچم ساز است

این مجلس روضه ی تو آدم ساز است

ما در طی سال گریه لازم هستیم

مشتاقِ دمِ اکبرِ ناظم هستیم

زهرا به غلامی ات مرا خو داده

در روضه به دستم آب و جارو داده

این اشک محرم مرا او داده

این گریه به ما چقدر نیرو داده

در روضه خانواده ی کریمان

گفتیم حسین؛؛ فاطمه گفتا..جان

[/FONT][/SIZE][/FONT][FONT=tahoma][SIZE=4][FONT=arial]با گریه دوباره روز را شب کردم

هر موقع گرفتار شدم تب کردم

در روضه توسلی به زینب کردم

بعدش چقدر کفش مرتب کردم

[/FONT][/SIZE][/FONT][FONT=tahoma][SIZE=4][FONT=arial]دیدم گره ی کار سریعا وا شد

رحمت به کسی که نوکر آقا شد

[/FONT][/SIZE][/FONT][FONT=tahoma][SIZE=4][FONT=arial]باید که برای تو غذا بار کنم

قدری عوض حرف زدن کار کنم

جان را به فدای قدم یار کنم

من نوکریه شاه و علمدار کنم

من راه تقربم در این خانه ست

در شست و شوی ظروف آشپزخانه ست

[/FONT][/SIZE][/FONT][FONT=tahoma][SIZE=4][FONT=arial]
حامد جولازاده[/FONT][/SIZE][/FONT][/CENTER]