سبک زندگی ایرانی؟

[B]سبک زندگی ایرانی [/B]
سلام روزگارتان بر وفق مراد . سالها زندگی در ایران برای یک ایرانی تعریفی از نوع و رفتار یک ایرانی را مقدور میکند . کشور مان ایران با تنوع قومیت و فرهنگ های بومی خود دارای ویژگی منحصر به فرد خود می باشد. همواره شنیده ایم که دارای تمدنی کهن و البته فرهنگی اصیل هستیم که نشان از یک تمدن در ایران دارد . صرف نظر از اینکه در پی اثبات این مقوله باشیم . باید گفت در افعال امروز ما ایرانیان چیزهای دیده می شود که نشان از رفتار و منش یک ایرانی نیست .
[B] با هم همفکریی وهم اندیشی نمائیم[/B]
مقام معظم رهبری [B]بیست سئوال[/B] را درباره این رفتار و مشکلات موجود در اداب و رفتار امروز کشورمان اشاره کردند
که بارها در همین تالار به اندیشه نشستیم
اکنون دوباره با هم به [B]چاره اندیشی [/B]می پردازیم . لطفا در ادامه این پست به انچه در نگاه شما برای تغییر در خودمان و یا اطرافیانمان لازم است بپردازید
نقل داستان های اموزنده و همینطور بیان تجربیات و البته گزیده نگرش های موجود موثر است .
لطفا لطفا و باز لطفا از [COLOR="#FF0000"][B]کپی کردن [/B][/COLOR]مطالب که هرگز خودتان هم وقت خواندن ان را نداشته و ندارید پرهیز کنید بهتر است اول خود بخوانید و بعد نقل قولی به ان زده و کوتاه بنویسید

شروع کن یک قدم با تو ....

[SIZE=4][FONT=arial][COLOR=#000000]دنياي امروز با گذشته متفاوت است و نمي‌توان رفتارهاي امروز مردم را با اجداد و حتي پدرانمان مقايسه كرد. شرايط زندگي در حال حاضر به دليل پيشرفت تكنولوژي و برقراري ارتباط با كشورهاي اطراف در كوتاه‌ترين زمان ممكن، باعث شده است تغييرات اساسي در زندگي و رفتارها ايجاد شود؛

تغييراتي كه در برخي موارد سازنده و در برخي موارد، مخرب و زيانبار است.

در حال حاضر و با شرايط امروزي، مساله‌اي كه بيش از همه در شيوه زندگي افراد تاثير گذاشته و آن را دچار تغييرات بارز كرده است، نگاه مردم به زندگي مسوولان و صاحب‌منصبان است. اگر خواستار تغييراتي در نوع و شيوه زندگي مردم، چه از نوع كلامي و رفتاري و چه از نوع تفكر و بينش هستيم، ابتدا بايد از مسوولان و دولتمردان آغاز كنيم .

زيرا رفتار مسوولان مقدمه تشكيل يك زندگي به شيوه اسلامي و براساس ارزش‌هاي ديني خواهد بود.[/COLOR][/FONT][/SIZE]

[SIZE=4][FONT=arial][COLOR=#000000]در حال حاضر مردم به مصرف غذاهاي آماده و فست‌فودها گرايش پيدا كرده‌اند و تفريح‌هايي كه جوانان به آن روي آورده‌اند، با فرهنگ ما همخواني ندارد و تماشاي برنامه‌هاي ماهواره و بازي‌هاي رايانه‌اي كه بي‌تحركي را به دنبال دارد و استرس از ديگر تبعات اين تغيير است.

اين موارد، نشان از تغيير سبك زندگي و تغيير رفتار جامعه دارد كه بر سلامت جسمي، رواني، اجتماعي و معنوي تاثيرگذار است. [/COLOR][/FONT][/SIZE]

[SIZE=4][FONT=arial]به نظر من

[COLOR=#000000]براي تغيير شيوه زندگي، به يك الگوي مناسب نياز داريم؛

الگويي كه علاوه بر آنكه به روز باشد و با پيشرفت بيگانه نباشد، بتواند فرهنگ ديني را در كشور تقويت كند و از شيوع فرهنگ غربي به جامعه جلوگيري كند. [/COLOR][/FONT][/SIZE]

[FONT=arial][SIZE=4][COLOR=#000000]اکثر ما ماهواره و رسانه‌هاي غربي را عامل تغيير شيوه زندگي مردم ايران مي‌دانيم،

اما بايد ببينيم رسانه‌هاي داخلي براي مبارزه با اقدام‌هاي دشمنان چگونه از خود دفاع كرده‌اند وقتي اين تغييرات چشمگير و تغيير فرهنگ جامعه و خانواده‌هاي ايراني را مشاهده مي‌كنيم، به اين نتيجه مي‌رسيم كه اکثر سازمانهای مسئول بویژه صدا و سیما عملكرد خوبي نداشته اند كه اگر غير از اين بود، جامعه با چنين معضلاتي كه امروز از سوي رهبري دغدغه محسوب مي‌شود، روبرو نمي‌شد.[/COLOR][/SIZE][/FONT]

[SIZE=4][FONT=arial]فکر کنم برای رسیدن به راه و روش صحیح زندگی باید تغییر کنیم

انعطاف اولین شرط تغییر پذیری است، ما برای این که تغییر کنیم باید انعطاف داشته باشیم، تعصب خشک و سرسختانه بر عقاید و باورهای خود نداشته باشیم و وقتی با مشکل و انتقاد یا سرزنشی مواجه می شویم، همیشه و همه حال آن را جدی بگیریم و در موردش تامل کینم. شاید گوشه ای از کار ما اشتباه باشد و با توجه به آن انتقاد وداشتن انعطاف منطقی نسبت به آن موضوع تغییر روش دهیم.

بهتر است که "مرغ یک پا" نباشیم، گاهی وقت ها یک کودک خردسال یا یک فرد نا آگاه و بی تجربه، کلامی را بر زبان جاری می سازد که تاکنون از زبان افراد باتجربه و متخصص شنیده نشده است.

بنابراین خوب است که به پیشنهاد و نظر دیگران بدون غرور و نگاهی مثبت بیاندیشم و با نرمی در رفتار و تصمیمات خود از آن ها کمال استفاده را ببریم.[/FONT][/SIZE]

[SIZE=4][FONT=arial]گام دوم

بعد از انعطاف روراستی با خودمان و پذیرش اشتباهات می تواند ما را به موفقیت در تغییر نزدیک تر کند. هرگاه انتقادی از ما شد یا با مشکلی روبه رو شدیم بهتر است که در خلوت با خود رو راست باشیم و با پذیرش اشتباهات خود نسبت به تغییر آن ها اقدام کنیم.[/FONT][/SIZE]

[SIZE=4][FONT=arial]برای تغییر لازم است که مشکلات و معایب را بشناسیم و همواره برای رفع آن ها تلاش کنیم، سعی کنیم آن قدر هوشیاری و خلاقیت خود را تقویت نماییم تا به راحتی بتوانیم ایراد و اشکال کارمان را شناسایی و برای آن راهکار مناسب ارایه دهیم.

با افراد موفق و مثبت اندیش مشورت کنیم و به نظر افراد منفی بین و ناامید بی توجه باشیم، افراد منفی بین مانع بزرگی برای تحول خود دیگران به حساب می آیند که نه تنها نمی توانندکمکی به ما بکنند، حتی موجب سردرگمی و ناامیدی مان هم خواهند شد.[/FONT][/SIZE]

سلام شب خوش
اولین انتقاد به خود شما که هیچگاه یا لااقل بسیار نادر ...( صدای رسا) در پستی از کسی تشکر نمی کنید
نیمی از ضعف هر کس در این است که تلاش کسی را نادیده بگیرد
نکته دوم همین پست های پی در پی است که شاید نیاز نباشد
سوم اینکه شعار زدگی کافی نیست
کمی واقع بین تر و از خود شروع کنیم

اما نکته مهم درباره اداب و رسوم به گمان من شکل گیری یک تمدن منوط به رشد و توسعه فکری ان جامعه محسوب می شود . وجود مولفه دین ناقص ان نیست بلکه کامل کننده ان محسوب می شود
به عبارتی ساده تر وقتی در بطن تفکری با تامل و تفکر دینی پذیرفته شده تبدیل به باور و البته رفتار خواهد شد
ساده تر اینکه ما هم در هویت ایرانی و تمدن ایرانی خویش نیاز به وا کاوی و اندیشه و البته شناخت داریم و هم در پذیریش و مسئولیت پذیری دینی
اما در رویکرد اجرایی دستگاه های متولی باید بگویم وجود قوای مختلف مقننه و مجریه و قضائیه و انبوه مراکز علمی و فرهنگی نکته غافل مانده همان فرصت سنجی است
یعنی اینکه فرهنگ و مقوله فرهنگی مشمول زمان نمی شود و هر چه بگذرد افت های ان بسیار می شود
درباره نقش مردم هم نظر من این است آموزش یکی از گام های اولیه محسوب می شود ولی بازده کلی رفتار اجتماعی مردم به میزان تعلق انها به یکدیگر بر می گردد
اگر الگوی زندگی خانوادگی ان هم بصورت گسترده را دوباره احیاء کنیم و میزان هویت بخشی به خانواده های ایرانی جذاب تر و اثر گذار تر بشود هم میزان اتعلق و هویت ملی افزایش می باید و هم میزان بازدارندگی و احساسا عواطف ان منجر به نهادینه شدن رفتار مثبت و در نهایت تقویت الگو های اجتماعی می گردد
و گرنه با هزارن برنامه که هویت را در فرد گرایی و خانواده های کوچک ان هم در شهرهای بزرگ بر اساس شهر نشینی و لانه گزینی شخصی می بینند اثری نخواهد داشت

من هم با موضوع هویت بخشی موافق هستم . البته زندگی فردگرایانه و شهری معضلات زیادی بوجود آورده است