نکته ای که من می توانم بگویم این است که
1- بدلیل نبود فرصت های برابر در جذب برنامه سازان موفق برای ساخت برنامه های مناسبنی و مذهبی همواره چرخش دست به دست نخبگان در برنامه سازی وجود ندارد و ما حصل ان ساخت یک برنامه در طی جندین سال توسط ان هم یک گروه ویا یک نفرچیزی غیر از این وضع موجود بعید نیست
2- استفاده کردن از جلوه های بصری ناهمگون و البته به شکل افراطی و با قدرت جذب بالا سبب می شود تا زمینه اقوای نادرست از موضوعات دیگر فراهم بشود. بهره گیری از زیبای پنداری به شیوه افراطی در دکور نور پردازی- مجری برنامه و .. که هزینه های سنگیی را در تولید هم ایجاد می کند خود مساله دیگری است که در ماقبل برنامه های مشابه چنین اتفاقای نمی افتد یا هرگز وجود نداشته است
3- وجود سیاست های جذب مخاطب انبوده بدون سمت و سویی باور پنداری، همسان پنداری و توجه به کشف رفتار های خاص هم سبب انتخاب سوژه ها شده است که این نیز خود با هنجار های فرهنگی و دینی ما سنخیتی ندارد
4- وحود شرایط خاص برای این برنامه که در برنامه های مشابه یا وجود ندارد یا برابری در ان نیست از جمله : وقت و زمان مناسب برای پخش - پخش زنده - اسپانسر تولید- و..
در همین موارد اشاره شده به سادگی پیداست با ایجاد بستر مناسب برای جذب ایده های برنامه سازی و تشویق و ترغیب تهیه کنندگان بومی در شهرستان ها و همچنین تقویت حس همیاری در بین اقشار مختلف فرهنگی جامعه و همچنین همسویی با برنامه کلان فرهنگی جامعه می تواند کارامدی این قسم برنامه ها را بیشتر و کاربردی تر کند