خدایا، مرا ببخش عبدالقادر گیلانى را در كنار كعبه دیدند، صورتش را بر روى زمین نهاده بود و چنین مى گفت : خدایا! مرا ببخش و اگر سزاوار عذاب هستم ، مرا در قیامت نابینا محشور كن تا در برابر نیكان شرمسار نگردم حكایت هاى گلستان سعدى
لیست موضوع های تصادفی این انجمن : حد و مرز گذاری برای نویسندگان خر برفت و خر برفت... شعری منتشر نشده از قیصر امینپور ایرج میرزا و مناظره با خر ببار باران از ماست که بر ماست(شعر ناصر خسرو) شعر سیاه (حسین پناهی) خدا را حس خواهی کرد … ﮔﺮﮒ " ﺑﺎﺭﺍﻥ " ﺩﯾﺪﻩ ﯾﺎ " ﺑﺎﻻﻥ " دیده جمع مستان گردآوری شد از اشعار امام(ره)
انتخاب سریع یک انجمن
در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)
مشاهده قوانین انجمن