آیا می دانید چرا وکدام آیه پیامبر را پیر کرد؟

[صدای رسا]

در این آیه از سوره هود خداوند سبحان به پیامبرش می فرمایدفَاسْتَقِمْ کَما أُمِرْتَ).[1]


استقامت کن در راه تبلیغ و ارشاد، استقامت کن در طریق مبارزه و پیکار استقامت کن در انجام وظائف الهی و پیاده کردن تعلیمات قرآن.

ولی این استقامت نه به خاطر خوشایند این و آن باشد

و نه از روی تظاهر و ریا، و نه برای کسب عنوان قهرمانی

و نه برای بدست آوردن مقام و ثروت

و کسب موفقیت و قدرت، بلکه تنها به خاطر فرمان خدا و آن گونه که به تو دستور داده شده است باید باشد.

اما این دستور تنها مربوط به تو نیست، هم تو باید استقامت کنی

«و همچنین کسانی که با تو به سوی خدا آمده‏اند» باید استقامت کنند (وَ مَنْ تابَ مَعَکَ).
استقامتی خالی از افراط و تفریط، و زیاده و نقصان «و طغیان نکنید» (وَ لا تَطْغَوْا).

یعنی، استقامتی که در آن طغیان وجود نداشته باشد.

«چرا که خداوند از اعمال شما آگاه است»

(إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِیرٌ).و هیچ حرکت و س*** و سخن و برنامه‏ای بر او مخفی نمی‏ماند.


در حدیث معروفی از ابن عباس چنین می‏خوانیم:

«هیچ آیه‏ای شدید و مشکلتر از این آیه بر پیامبر صلّی اللّه علیه و آله نازل نشد و لذا هنگامی که اصحاب از آن حضرت پرسیدند

چرا به این زودی موهای شما سفید شده و آثار پیری نمایان، گشته، فرمود:

مرا سوره هود و واقعه پیر کرد! و در روایت دیگری می‏خوانیم:

هنگامی که آیه فوق نازل شد پیامبر فرمود:


شمّروا، شمّروا، فمارئی ضاحکا: «دامن به کمر بزنید، دامن به کمر بزنید (که وقت کار و تلاش است)

و از آن پس پیامبر هرگز خندان دیده نشد»! [2]



منبع:


[1] هود/آیه 112
[2] برگزیده تفسیر نمونه، ج‏2، ص: