عمل کردن به گفتههای خود
در خانواده آنچه بیش از گفتار و نصیحت تاثیر دارد؛ عمل است. اساسیترین عامل تربیت در سیره معصومین (ع) و مهمترین راز موفقیت آنها در خانواده، عمل و رفتار آنها بود. آن بزرگواران با پایبندی به گفتار و نصایح خود، بهترین الگوی رفتاری برای فرزندان و خانواده و اصحاب خویش بودند. مثلا اگر پدر خانواده در حضور فرزندان و همسر خود صدقه دهد یا در انجام واجبات دینی کوشا باشد یا نماز اول وقت بجا آورد؛ تاثیر آن و الگو شدن این رفتار سریعتر از آن است که فقط آنها را به این امور سفارش کند.
فرزند بزرگوار امام باقر (ع) نقل میکند که «روزی بر پدرم وارد شدم و مشاهده کردم که هشت هزار دینار طلا به تهیدستان مدینه صدقه داده و اهل خانهای را که تعداد آنها به ۱۱ نفر میرسید آزاد کرده است.»
در روایتی دیگر نیز امام صادق (ع) میفرماید: من پیوسته رختخواب پدرم را پهن میکردم و منتظر میماندم تا ایشان به رختخواب بروند و بخوابند و سپس بر میخاستم و به رختخواب خود میرفتم. شبی آن حضرت تاخیر کرد و من درپی پیدا کردن او به مسجد رفتم. در حالی که مردم خواب بودند او را در حال سجده دیدم و غیر از او کسی در مسجد نبود. من صدای او را میشنیدم که (دعا) میفرمود…
ایرنا