وفات او را 588 گفته اند , او پدر کمال الدين اسماعيل معروف است ؛ وي با وجود اينکه حنفي مذهب بوده تمايلاتي هم به سمت شيعه داشته دليل بر اين مدعا اشعاريست که او در مدح اهل بيت و واقعه کربلا سروده. از آن جمله مي توان به نمونه زير اشاره کرد :او در اين ابيات با طعنه اي که به آب ميزند , اشاره اي مي کند به لب تشنگي اصحاب کربلا
پيوسته در حمايت او لشگر بلا
همواره در رعايت او اهل روستا
مقصود جستجوي سکندر به شرق و غرب
مطلوب آرزوي شهيدان کربلا
گاهي دهد به تيغ زبان رونق سخن
گاهي زبان تيغ بدو يا بدان جلا
ديوان جمال الدين محمد اصفهاني؛تصحيح حسن وحيد دستگردي،تهران 1341 صفحه 294