شعر زمستان از نزار قبانی

[ن کیوانپور]

نسیم که پرده های اتاق را تکان می دهد

تمام وجودم می لرزد

عشق زمستانی ات را به خاطر می آورم

از باران می خواهم در شهر دیگری ببارد

به دست و پای برف می افتم که شهر دیگری را سفید پوش کند

التماس می کنم خداوند زمستان را از فکرش پاک کند

بعد از تو چگونه زمستان را سر کنم؟


نزار قبانی

عکس: ثنا فلاح سخنگو