|
|
|
|
این سماور جوش است
پس چرا می گفتی
دیگر این خاموش است ؟
باز لبخند بزن
قوری قلبت را
زودتر بند بزن
توی آن
مهربانی دم کن
بعد بگذار که آرام آرام
چای تو دم بکشد
شعله اش را کم کن
دست هایت :
سینی نقره نور
اشک هایم :
استکان های بلور
کاش
استکان هایم را
توی سینی ی خودت می چیدی
کاشکی اشک مرا می دیدی
خنده هایت قند است
چای هم آماده است
چای با طعم خدا
بوی آن پیچیده
از دلت تا همه جا
پاشو مهمان عزیز
توی فنجان دلم
چایی داغ بریز
"عرفان نظرآهاری "
ویرایش توسط بهمن پور : 2014-01-22 در ساعت 14:26
لیست موضوع های تصادفی این انجمن :
- کاش همین حالا یکی بیاد و به دروغ هم ! تو گوشم زمزمه کنه ، ” دوست دارم “
- ایرج میرزا و مناظره با خر
- خدایا، مرا ببخش...............
- نوروز در کلام شاعران ایران زمین
- یک سوال ؟؟؟؟؟
- نوشته ای از رهی کاوه
- شعری از شهیار قنبری درباره ی نوروز
- غزليات حافظ با صوت و متن
- وصیت نامه ی عجیب حسین پناهی
- بداهه گویی استادشهریار
- پنج غزل از محمود حبیبی كسبی
در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)