|
|
|
|
چنان در قید مهرت پای بندم
که گویی آهوی سر در کمندم
گهی بر درد بیدرمان بگریم
گهی بر حال بـی سامان بخنـدم
نه مجنونم که دل بردارم از دوست
مده گر عاقلی بیهوده پندم
گر آوازم دهی من خفته در گور
برآساید روان دردمندم
سری دارم فدای خاک پایت
گر آسایش رسانی ور گزندم
وگر در رنج سعدی راحت توست
من این بیداد بر خود می پسندم
ویرایش توسط بهمن پور : 2013-08-03 در ساعت 10:30
لیست موضوع های تصادفی این انجمن :
- بیا برویم............
- پروردگارا تو تکراری ترین ................
- نفس می کشم هنوز...............
- كاش مي دانستي
- به خاطر سه چیز هیچگاه کسی را مسخره نکنید :
- تـو هم تلخ بودی تلــخ !
- خستهام از این کویر، این کویر کور و پیر
- تو می ری و من...............
- زندگی به زیبایی ...............
- و عمر..............
- هــر آدمـی کــه مـــیـرود ،
در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)
مجوز های ارسال و ویرایش
لینک های سریع
Jul 2013
پاسخ با نقل قول