سبك زندگي فاطمي

[بهمن پور]

فعالیت های علمی حضرت زهرا(س)

فاطمه زهرا(س) با بیان احکام و آموزه های اسلام، جامعه به ویژه زنان را به وظایفشان آشنا می کرد. فضه، خدمت گزار فاطمه(س) ـ که از شاگردان و پرورش یافتگان در محضر فاطمه زهرا(س) است ـ در مدت بیست سال، جز با آیه های قرآنی سخنی نگفت و هرگاه قصد بیان مطلبی را داشت، با آیه ای متناسب از قرآن، منظور خویش را بیان می کرد.

فاطمه (س) پناه و مرجع فکری و مذهبی مسلمانان بود و حتی مردان مسلمانان نیز که از اصحاب نزدیک اهل بیت بودند، به محضر فاطمه (س) می آمدند و از حوزه علمی ایشان کسب فیض می کردند. افزون بر این، سخنان گهربار آن حضرت در جمع مهاجرین و انصار در مسجد رسول خدا صلی الله علیه و آله و خطابه های آتشین آن حضرت در حضور زنان مدینه که به عیادتش شتافته بودند، همه نشان دهنده نقش آموزشی و پرورشی آن حضرت است که برای بیداری و هدایت مؤمنان می کوشید.

از امام علی(ع) نقل شده است: زنی نزد حضرت زهرا(س) رسید و مسائل دینی فراوانی از او پرسید و پاسخ شنید. در ادامه خجالت کشید و گفت: «بیش از این نباید شما را به زحمت اندازم». حضرت فاطمه(س) فرمود: «باز هم بیا و آنچه می خواهی بپرس، آیا اگر به کسی برای رساندن باری سنگین به پشت بام، صد هزار دینار طلا مزد بدهند، چنین کاری برای او دشواری دارد؟ من هر مسئله ای را که پاسخ می دهم، بیش از فاصله میان زمین و عرش خداوند، پاداش معنوی دارم. پس سزاوار است که این کار بر من دشوار نباشد».1

فاطمه زهرا(س) درس انسانیت، اخلاق، توحید و اسلام را در مکتب و محضر پدر و همسرش آموخت. آنچه را فرشتگان الهی از اسرار و دانش ها برای پیامبر باز می گفتند، علی(ع) می نوشت و فاطمه (س) گرد می آورد که مجموع آنها کتابی به نام «مصحف فاطمه» است. جابربن عبدالله انصاری می گوید: «من صحیفه فاطمیه را از فاطمه (س) آموختم».

سلمان فارسی نیز می گوید: «فاطمه به من دعای نور را آموخت و فرمود: این دعا را از پدرم آموختم و به تو می آموزم».2


1. فرهنگ سخنان فاطمه(س)، ص 224.
2. بانوی آفتاب، ص 19.