|
|
|
|
پُک زدن به سیگار هیچ معنایی ندارد الّا نوعی لجاجت با خود، و حتی لجاجت در تداوم ِ نوعی عادت.
عجیب ترینخوی ِ آدمی این است که می داند فعلی بد و آسیب رسان است، اما آن را انجام می دهد و به کرات هم. هر آدمی، دانسته و ندانسته، به نوعی در لجاجت و تعارض با خود بسر می برد، و هیچ دیگری ویرانگرتر از خود ِ آدمی نسبت به خودش نیست.
سلوک ـ محمود دولت آبادی
لیست موضوع های تصادفی این انجمن :
- ﮔﺎﻫﯽ ﻭﻗﺘﺎ ﺑﺎﯾﺪ…
- آرزوی یغماگلرویی
- اشعاری زیبا از حسین پناهی (3) مجموعه: شعر و ترانه
- عید فطر در شعر فارسی
- حمید مصدق
- ترا من چشم در راهم شباهنگام...
- فارسی یا فینگلیش؟ مسئله این است!
- اندیشههای سیاسی سعدی
- چه شد که عباس کیارستمی به شعر کلاسیک روی آورد؟
- ریشه واژگان عامیانه
- مولانا؛ شاعر انسان دوست و فراخ نگر
در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)