|
|
|
|
پُک زدن به سیگار هیچ معنایی ندارد الّا نوعی لجاجت با خود، و حتی لجاجت در تداوم ِ نوعی عادت.
عجیب ترینخوی ِ آدمی این است که می داند فعلی بد و آسیب رسان است، اما آن را انجام می دهد و به کرات هم. هر آدمی، دانسته و ندانسته، به نوعی در لجاجت و تعارض با خود بسر می برد، و هیچ دیگری ویرانگرتر از خود ِ آدمی نسبت به خودش نیست.
سلوک ـ محمود دولت آبادی
لیست موضوع های تصادفی این انجمن :
- شاعری که شعرش وِرد زبان مردم شد
- باز این چه شورش است...
- اشعار خسرو گلسرخی
- یادنامهای برای سالمرگ «پریشادخت شعر معاصر»
- چند شعر کوتاه از شاعران مشهور ایران
- آیا شعر معاصر ایران خواهان دارد؟
- دارو سازی عجین با نام زکریای رازی
- زن و عشق در شاهنامه در گفتگو با دکتر محمود عبادیان
- داستان دباغ در بازار عطاران
- نقد و نظرهای فیسبوکی کجای ادبیات ما قرار میگیرد؟
- ما مفلسان طاعتیم
در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)