|
|
|
|
باز هـــم تسبیـــح بســـم اللـــه را گــــم کرده ام
شمس من کی می رسد؟ من راه را گم کرده ام
طره از پیشانی ات بردار ای خورشیدکم!
در شب یلدا مسیر مــاه را گــــم کرده ام
در میان مردمان دنبـــال آدم گشته ام
در میان کوه سوزن کاه را گم کرده ام
زندگی بی عشق شطرنجی ست در خورد شکست
در صف مشتـــی پیــــاده شــــاه را گــــم کــــرده ام
خواستــم با عقل راه خویش را پیدا کنم
حال می بینم که حتا چاه را گم کرده ام
زندگی آنقدر هـم درهم نبود و من فقط
سرنخ این رشته ی کوتاه را گم کرده ام…
ویرایش توسط صدای رسا : 2016-04-06 در ساعت 14:11
لیست موضوع های تصادفی این انجمن :
- ديوان حافظ پس از كتب دينی، پرفروشترين است
- شعری از شهیار قنبری درباره ی نوروز
- آیا شعر معاصر ایران خواهان دارد؟
- چشم به راه بهار
- شاهنامه و خرد ورزی
- بمناسبت 21 آبان تولد علی اسفندیاری ( نیما یوشیج)
- یادنامهای برای سالمرگ «پریشادخت شعر معاصر»
- نوحه های بازاری یا نوحه های سنتی؟
- بمناسبت 18 شهریور درگذشت جلال آل احمد
- مثنوی هفتاد من از مولانا نیست!
- شعار سهراب سپهری
در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)
مجوز های ارسال و ویرایش
لینک های سریع
Jan 2013
پاسخ با نقل قول
