اندیشه غالب بر جامعه نشات گرفته و تحت الشعاع اقتصاد و تحریم و تورمی ست که گریبانگیر جامعه است .
روز و شب دغدغه تامین معیشت داریم و چشم و هم چشمی ، قیاس با بالادستان و دنیا پرستی هم مزید علت گشته تا مجالی نباشد تا پرنده خیال مان در آسمان معنویات اوج بگیرد !
همه چیزمان بوی مادیات گرفته است و افتاده ایم در مسابقه ثروت اندوزی
زرق و برق دنیا چشم مان را کور کرده تا جایی که اهداف آفرینش خود را گم کردیم و نمی دانیم از کجا آمده ایم و آمدنمان بهر چه بوده!
سرگرمی و تفریح مان خلاصه می شود در چشم و هم چشمی و به رخ کشیدن داشته هایی که ما فقط امانتدار آن هستیم برای نسل های بعد.
و بواسطه انسان بودن همیشه نیازمند تلنگری هستیم تا از صراط مستقیم خارج نشیم...
"خدایا ما را لحظه ای به حال خود وامگذار"