|
|
|
|
اکرم لباسِ سپیدی به تن دارد. چهرهای معصوم و رنجکشیده دارد. میگوید یک روز که روی تخت ایستاده بود، انگار نیرویی او را پایین انداخت. از آن به بعد روی صندلی چرخدار بوده است. میگوید دو فرزندِ پسر دارد که زمانِ زیادیست به او سر نزدهاند. از همسرش میگوید که بسیار دوستش داشته و مردِ خوبی بوده است. به روبهرو خیره میشود و اشک در چشمانش حلقه میزند. به نظر فراموشی دارد. از من میپرسد چرا اینجاست. دستش را میگیرم. میگویم برای طوافِ نمادینِ کعبه. میگوید التماسِ دعا.
ن کیوانپور
لیست موضوع های تصادفی این انجمن :
- طواف نمادین کعبه در کهریزک
- الهی!
- خبری از تصویب قانون جامع حمایت از معلولان نیست
- دورنمای تاریکِ بحران کمآبی
- ادب از که آموختی؟!
- محبوس در دورِ بیامانِ تکرار
- دستانِ کوچکی که مهربانی میجوید
- احترام به شعورِ مخاطب یا انتظار شعور از مخاطب؟
- بازارِ داغِ کالاهای اینترنتی
- موازی کاری فرهنگی در کرج حذف می شود؟
- کرج به شهرِ دوستدارِ کودک تبدیل خواهد شد
در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)